Wanneer ik mijn vrouwelijke charmes in de strijd gooi is er niemand die roept dat ik daar mee moet stoppen. Sterker nog, wanneer ik dat doe krijg ik negen van de tien keer alles voor elkaar. Het is een ��gods gift�� om een vrouw te zijn, zou ik bijna gaan denken.
Net op die momenten waarop je denkt ��aahh shit�� gaat er een belletje rinkelen.. GOOI JE VROUWELIJKE charmes in de strijd en overwin!
Het zijn bijvoorbeeld de debuswilnetwegrijden-momenten waarop ik ze gebruik.
Met grote puppy ogen gericht op de buschauffeur kom ik op mijn absoluut niet handige pumps aangehold. Quasi beteuterd kijk ik de arme man aan. Ik zie de twijfel in zijn ogen. Vaak zie ik ze nog met hun armen zwaaien waarbij ze kenbaar maken �� je bent eigenlijk te laat �maar vooruit.�� De bus stopt zodat ik alsnog kan instappen.
Met een glimlach bedank ik de chauffeur en zonder gemopper of gezeur kan ik doorlopen.
Net als wanneer ik van een weekendje weg met een trolley of koffer moet reizen.
Beleefd vraagt men of de trolley voor je de trein in- en uit moet worden getild en ook wanneer er geen roltrap aanwezig is krijg ik vaak genoeg een helpende hand toegereikt.
Ik weet dat het haast een �feit� genoemd kan worden dat dit enkel bij dames gebeurd.
Mij hoor je hier zeker niet over klagen�!
Waar ik wel over klaag en velen met mij is het continu aan moeten horen dat wij vrouwen TE emotioneel zijn. Het is lief en schattig in het begin, maar uiteindelijk kunnen mannen daar weinig mee.
Door haar emoties kan een vrouw volgens het gros van de mannen geen leidinggevende functie vervullen of objectief over bepaalde onderwerpen mee praten.
En o,wee als wij het in ons hoofd zouden halen en gaan roepen dat mannen ook eens meer vanuit hun gevoelens moeten handelen.
Want de wereld zou een groot drama zijn als dat zou gebeuren..
Nee,nee laat de vrouw maar de vrouw zijn en laat rationele beslissingen vooral aan de man over.
YEAH RIGHT is tot nu toe mijn reactie geweest. Wat een ongein!
Het is mij te vaak overkomen dat ik de discussie aanga en ter standpunt aanvoer dat het juist de vrouwelijke emoties zijn die de wereld iets draaglijker maken.
Maar nee hoor mijn mening wordt meteen van tafel gesmeten en ik krijg keer op keer dezelfde riedel te horen.. Een vrouw zou perfect zijn als ze er mooi uitziet, hersenen bevat en verder niet zeurt. De ideale vrouw kent geen mood swings en snottert ook niet wanneer ze een romantische film kijkt. Verder doet ze niet moeilijk als de man eens haar verjaardag vergeet, is ze niet jaloers en ziet ze alles lekker zwart-wit en niet gecompliceerd ergens in een grijs gebied. Oftewel een vrouw zonder emoties!
Als ik het zo bekijk pas ik totaal niet in het profiel van de ideale vrouw. IK zeur en klaag om de kleinste dingen en als we over moodswings praten word ik Miss.moodwsing genoemd.
Toch ben ik al met al blij met mijn vrouwelijke emoties� En mijn vrouwelijke charmes niet te vergeten. Daarom roep ik alle vrouwen op om vooral hun zelf te zijn� Lang leve de vrouw! |