Valentijn, dag van de liefde. Van oorsprong een heidense feestdag waarop de maagden zoveel mogelijk de liefde met elkaar bedreven. De liefde, en vooral copulatie, loopt als een rode lijn door het bestaan van de mens heen. Immers, zonder seks geen mens. Afsterven, een gruwel waar je niet aan wil denken. Uiteindelijk ben ik op dit werkwoord geëindigd toen ik overdacht waarom er in zoveel mate seks word gepromoot. Van de Eerste Kamer die debatteert over de film Deep throat (dacht altijd dat het om een circusact ging..) tot aan de huiskamer. Waar je de afstandsbediening ten overstaan van je familie moet hanteren alsof je op de WII speelt. Want zoals geen enkel middel geschuwd word door Greenpeace om ons milieu te redden zo doet deze organisatie, die zich nog niet heeft aangegeven, er alles voor om de mensheid te redden.

Seks sells, bekende vrouwen die hard gewerkt hebben voor hun carrière gaan alsnog uit de kleren maar kom je op Youtube terecht dan hang je. Gek is dat, het ziet er immers nog altijd hetzelfde uit. Ingepakt of uitgepakt, alles straalt het uit. Van 'de Gouden Kooi' tot de uithuwelijkpraktijken bij 'Boer zoekt vrouw' waar een horde vrouwen zich als een harem voor een enkele man gooien en vechten om de prijs, de man zelf, om vervolgens de rest van hun leven koeien te melken en tractors te rijden. Wat dat betreft is mijn moeder makkelijker aan de man gekomen. Ooit bij Oprah gehoord dat seks je emotionele gesteldheid zeker goed doet, een eeuwenoud middel om gedurende de dag niet met een lang gezicht rond te lopen. Ik hoop dat ze in Rotterdam ook tv krijgen want heb je ooit geprobeerd daar de weg te vragen?...

Maar vergeet niet jouw liefje je liefde te tonen. Of dat nu op 14 februari is of de dag erna. Hou op zijn minst de traditie van onze ouders in leven want de grote gezinnen komen niet vanzelf! Mijn liefde toon ik elke vrijdag, stelselmatig. Ik overhandig mijn met liefde uitgeprinte boodschappenlijstje. Mijn man reageert hier met liefde op wanneer hij thuiskomt met volle boodschappentassen. Vervolgens tover ik ze dagelijks om in liefde wat door zijn maag kan. Een spel met wederspel dat ons in leven houdt.

Liefde tonen is belangrijk maar geeft soms onverwachte reacties. Na de knuffelsessie op Marokko.nl is de islamofobie alleen maar stijgende. Is dit een roep om meer knuffels? Moeten moslims nog meer affectie tonen? Hebben we het dan over een schouderklop of wil men meer? Want meer dan een kaartje zit er voorlopig niet in, ik moet de mensheid beschermen tegen afsterven, boodschappenlijstje maken etc.